در تقویم سنتی و طبیعی ترکمنها که به تقویم قرهبَی موسوم است، بیستم اسفند توغسان دولان نام دارد و روز اول بهار و آغاز سال جدید است. ما این روز را به همه ترکمنهای جهان تبریک میگوییم. همچنانکه تقویم رسمی ایران با نام سلطان جلالالدین ملکشاه سلجوقی گره خورده و تقویم جلالی نامیده شده، تقویم ترکمنی نیز با نام تدوین کننده آن که دانشمندی از اوزین آق یموت به نام قرهبَی بوده، تقویم قرهبَی نامیده شده است. در تقویم ترکمنی فصول سال 10 روز زودتر از تقویم جلالی آغاز میشود که در آن 21 خرداد روز ظهور اولکر و آغاز تابستان، 21 شهریور روز چیگرک و آغاز پاییز، 20 آذر روز قاراهازان و آغاز زمستان و 20 اسفند روز توغسان دولان و آغاز بهار و سال جدید است. ترکمنها به پانزده روز اول زمستان قاراهازان، به شصت روز میانی زمستان چیلله، به پنج روز آخر چیلله بزرگ و پنج روز اول چیلله کوچک دوولن و به پانزده روز آخر زمستان قاراقیش میگویند که با پایان قاراقیش، صحرا قیزیل گونش و آغ ایشیق را در آغوش گرفته، ظهور توغسان دولان و آغاز بهار را جشن میگیرد.قایناق(منبع) : از نوشتههای ابراهیم ساولان + نوشته شده در یکشنبه بیست و نهم اسفند ۱۴۰۰ ساعت 11:8 توسط خاقان {xaqan}  | 

Cabir Novruz SƏN ELƏ BİR VAXTDA RAST GƏLDİN MƏNƏ...Sən elə bir vaxtda rast gəldin mənəQurumuş bulağam, bulanmış suyam...Sən elə bir vaxtda rast gəldin mənə Oxunmuş nəğməyəm, çalınmış toyamNə gücüm çatdı ki, səndən yapışım,Nə gücüm çatdı ki, səndən qaçam mən...Nə odum oldu ki, yanam, alışam,Nə sehrim oldu ki, cavanlaşam mən...Sən elə bir vaxtda rast gəldin mənə,Ömrün payız vaxtı, xəzəl çağıydı...Sən elə bir vaxtda rast gəldin mənə,Sənin gəncliyinin gözəl çağıydı...Nə deyə bildim ki, tutmaz sevdamız,Nə deyə bildim ki, tutar bizimki...Bizimdir səmada axan o ulduz,O uzaqda itən qatar bizimdi...Sən elə bir vaxtda rast gəldin mənə,Dayanıb durmuşdum yol ayrıcında...Sən elə bir vaxtda rast gəldin mənə,Bir üzüm cavandı, bir üzüm qoca...Nə deyə bildim ki, sevən çağımdı,Nə dedim sevirəm, mənə dayaq ol...Nə deyə bildim ki, mənə yaxın dur,Nə deyə bildim ki, məndən uza qol...Sən elə bir vaxtda rast gəldin mənə,Ömrün eşq badəsi içilmiş idi...Sən elə bir vaxtda rast gəldin mənə,Mənzilimin çoxu keçilmiş idi...Nə deyə bildim ki, ürəksən mənə,Nə deyə bildim ki, ürək deyilsən...Nə deyə bildim ki, gərəksən mənə,Nə deyə bildim ki, gərək deyilsən...Sən elə bir vaxtda rast gəldin mənə,Bu necə fəsildi, necə vaxt idi...Sən elə bir vaxtda rast gəldin mənə,Bu necə taleydi, necə bəxt idi...Nə deyə bildim ki, pənahsızam mən,Nə deyə bildim ki, pənah məndədir...Nə deyə bildim ki, günahsızam mən,Nə deyə bildim ki, günah məndədir...Sən elə bir vaxtda rast gəldin mənə,Özüm öz halıma gülmək istədim...Sən e

Nüsrət Kəsəmənli DAHA NAĞILLARA İNANMIRAM MƏN... Çapıb öz atını Ağ atlı getdi, Atları şimşəkdən qanadlı getdi, Uşaq yaddaşımı qanatdı getdi, Daha nağıllara inanmıram mən. Nənəmin inamı, dərdi nağıllar Namərdə aldatdı mərdi nağıllar, Bizi yuxulara verdi nağıllar, Daha nağıllara inanmıram mən. Uşaq ovutmağa bir noğul idi, Sözlərdə yaşayan bir ağıl idi, Yaxşı adamlar da bir nağıl idi, Daha nağıllara inanmıram mən. “Sim Sim” i sözlə yox zorla açdılar, Tilsimi min cürə yolla açdılar, Him – cimi möhürlü qolla açdılar, Daha nağıllara inanmıram mən. Fatmalar ayağı kəndirdə qalmır, Xəmrimiz küt gedir, təndirdə qalmır, Qarğalar tülküyə daha aldanmır, Daha nağıllara inanmıram mən. Acı həqiqətlər bal dadır indi, Arısı olmayan bal satır indi, Keçəli saçlılar aldadır indi, Daha nağıllara inanmıram mən. Elə yuxularda atlar kişnədi, Divləri qazana saldım, bişmədi. Gözlədim, göylərdən alma düşmədi. Daha nağıllara inanmıram mən!… + نوشته شده در چهارشنبه دهم فروردین ۱۴۰۱ ساعت 22:14 توسط خاقان {xaqan}  |